એકાંત:      પલ્લવી જીતેંદ્ર મિસ્ત્રી.

આ એકાંત જોને કેવું મને રડાવે છે,

દિલને તારી યાદ સતાવે છે.

તું તો મારા દિલનો-જિગરનો ટુકડો,

તેથી જ તો ભાગ લાગણીઓમાં પડાવે છે.

તને યાદ કરું ને તું સપનામાં મારા આવે,

એ સંજોગ મનને ખુબ શાતા અપાવે છે.

આમ તો હું છું તારા થકી સભર-સભર,

પણ શ્રેય  એનું તું મને જ અપાવે છે.

હવા-પાણી-ઉજાસ-એશો-આરામ-હિંચકો.

કબુતરોની આવ-જા અને ચકી-ચકો,

સરસ મજાના આ ઘરમાં બધું જ છે,

છતાં ય તારી દૂરી આંખમાં પાણી લાવે છે.

આમ તો આ વતન છે અહીં પોતાના મનેખ છે,

અને એમની વચાળે મને ઘણું ય ફાવે છે.

છતાં રાહ જોઉં છું તારી જ કહેને મને,

તારો હમેશનો થનગનાટ લઈને ક્યારે આવે છે?

ભરપૂરતા વચ્ચે દિલનો એક ખૂણો ખાલી છે,

એ ભરવાને કહે ને તું ક્યારે આવે છે?

આ એકાંત જો ને કેવું મને રડાવે છે,

દિલને તારી યાદ સતાવે છે.