નાની કી કહાની.          પલ્લવી જીતેંદ્ર મિસ્ત્રી.

બડે પ્યારસે બોલી નાની, ચીંટુ આઓ સુનો કહાની,

એક થા રાજા એક થી રાની, રાજા અકડુ રાની સયાની.

શિકાર કરને ગયા વો રાજા, વનમેં જહાં થે હીરન-હીરની

સુનકર આહટ ચંચલ જોડા, બડી તેજીસે ભાગે પ્રાની.

રાજાને ભી  પીછે પીછે બડી તેજીસે  ઘોડી ભગાઈ,

હીરન ભાગકર હો ગયે ગુમ, રાજા થકકર હો ગયે ચૂર,

ઘને જંગલોમેં  રાસ્તા ભુલા, જાયે કહાં અબ સોચે રાજા

આસપાસ ઉસને સબ દેખા, કોઈ તો દે દે ખાના તાજા.

આંખે બંધ  - દો હાથ જોડકર ઉસ ને પ્રભુ કો કિયા યાદ,

સિર હિલાકે – પૂંછ લગાકે ઘોડીને કિયા માલિક કો સાદ.

સાદ સુનકર રાજા ઉઠા હુવા અપની ઘોડીપે સવાર

‘ચલ મેરી ધન્નો આજ દિખાદે સબ કો તુ અપના હુનર’

મહલમેં અકેલી રાની સોચે અબતક ક્યું ન મેરે રાજા આયે

દૂરસે દેખા મેરે રાજા આયે  રાની ખુશીસે ઝૂમે ગાયેં.

બચ્ચો હુઈ કહાની પૂરી નીન્દીયાસે અબ કહાં હૈ દૂરી

ગુડ નાઈટ સબકો બોલો, ઔર તુમ અબ ચૈનસે સો લો .